William Maxwell

‘Tot ziens, tot morgen’ 

De oorspronkelijke boektitel ‘So Long, See You Tomorrow’ van William Maxwell zegt, net als de Nederlandse versie, iets over de wijze waarop mensen afscheid nemen, vertrekken en weer terugkomen. 
De afscheidsgroet – tot ziens- is algemeen in de betekenis van- tot later- terwijl de tweede groet -tot morgen- explicieter en krachtiger is. Hoe onlogisch ook, ik denk dat juist die ongerijmde woordencombinatie me heeft aangezet tot het kopen en het lezen van het boek. 
In mijn Leesmuseum kan een roman met zo'n titel dus niet ontbreken. En dan heeft het boek ook nog zo'n prachtig omslag.

William Maxwell (1908-2000) beschrijft in zijn boek hoe de verteller, vijftig jaar na dato, als jonge jongen bevriend raakt met de boerenzoon Cletus Smith. Hij beschrijft nauwgezet hoe hun beide families in grote vriendschap in het agrarische stadje Lincoln samenleven maar ook hoe ongelukkig de huwelijken van beide ouderparen zijn.
Langzaam maar zeker komen de persoonlijke relaties in dit verstikkende klimaat tot een uitbarsting.

De moord die de vader van Cletus begaat, drijft beide jongens uiteen. Ze zijn niet in staat hun gevoelens onder woorden te brengen, ze spreken nooit meer met elkaar. Ook bij een latere ontmoeting met Cletus verzuimt hij hem zijn begrip en medeleven te tonen. 
Dit verzuim bezorgt hem een schaamtegevoel en spijt in zijn verdere leven.

In het oeuvre van Maxwell spelen het agrarische boerenland en het stadje Lincoln in de Amerikaanse staat Illinois vaak een belangrijk rol evenals de dood van zijn moeder als hij tien jaar oud is. Ze sterft in 1918 aan de Spaanse griep, de beruchte griep-pandemie, die naar schatting 20 tot 100 miljoen levens wereldwijd eiste. 

'Tot ziens, tot morgen' is uitgegeven bij Cossee Century, het fonds van de uitgeverij, dat boeken uitgeeft, die origineel, goed geschreven en onterecht vergeten zijn.

Het boek is uitstekend vertaald door Paul van de Lecq.