Hoe alles moest beginnen.

Thomas Verbogt

Het verhaal over Thomas en Licia kon niet anders beginnen. Tenminste dat impliceert de wat weemoedige titel van dit boek. Het is daarmee een echte Thomas Verbogt- titel geworden en als liefhebber van zijn werk neem ik deze titel dan ook graag op in de desbetreffende zaal van mijn Leesmuseum.

Thomas Verbogt vind ik de meester van herinneringen en weemoed. Hij keert in zijn boeken steevast terug naar het verleden met de vraag, wat is er overgebleven van vroeger om vervolgens tot de conclusie te komen dat het verleden ongrijpbaar is en nooit meer terugkomt. Oh wee..

In de roman ‘Hoe alles moest beginnen’ draait het om de vriendschap tussen het jongetje Thomas en het overbuurmeisje Licia. Aan de vriendschap komt een eind wanneer Licia naar Italië verhuist. Thomas blijft hangen in het gemis, zijn leven zonder Licia gaat grotendeels aan hem voorbij. Hij hunkert naar de toestand van volmaakt samenzijn, naar de zielsverwantschap van weleer.

In vier episodes: jeugd, jong volwassen, volwassen en oud schetst Verbogt de verloren jeugd, de toenemende melancholie, de berusting dat alles gaat zoals het gaat.

Nergens in het boek gebeurt iets spectaculairs, het verhaal dat Verbogt schrijft met Thomas in de hoofdrol is rustig, liefdevol en wijs.
Het verhaal heeft mij geraakt, zijn opmerking op bladzijde 147: - Alles begint maar één keer. Nergens is opnieuw mee te beginnen- zet tot nadenken.

Uitgegeven bij Nieuw Amsterdam