IK GA LEVEN

Lale Gül.

‘Was ik maar met de stroom meegegaan, dan was me dit niet overkomen’. Een uitspraak van de hoofdpersoon als begin van het boek ‘Ik ga leven’.
Ze is niet met stroom meegegaan, de hoofdpersoon, integendeel. Lale Gül is zelf aan het woord, ze is de ik uit het autobiografische ‘Ik ga leven’. Zij heeft zich verzet tegen de strenge huisregels en dat komt haar duur te staan. Ze verliest daarmee veiligheid maar wint vrijheid.
Het boek biedt een verbluffend eerlijke inkijk in de belevingswereld van Lale Gül. Ze schrijft in haar debuut over het leven in het strenge, islamitisch milieu, zonder muziek, sieraden of make-up. Ze mag niet op schoolreisjes, werkweek of vakanties gaan zonder mannelijk familielid. Haar woede om al deze beperkingen spat van de bladzijden. Haar paginalange felle meningsuitingen wisselt ze af met giftige dialogen met gezinsleden over regels en afspraken. Deze stijl bemoeilijkt het doorlezen, zeker als ze met archaïsche woorden strooit en ingewikkelde zinsconstructies gebruikt. Alsof ze wil laten zien dat ze niet dom is, dat ze een studie Nederlands aan de UvA volgt.

Ik kocht het boek omdat ik haar lef en moed wil belonen, uit eigen ervaring weet ik hoe moeilijk het is uit je bekende wereld te breken. Ik wil met de aankoop haar ook financieel steunen nu ze haar nest heeft bevuild en buitenboord is gevallen/geduwd.

Ter vergelijk heb ik ‘Bruid van de dood’ ,het boek dat Naema Tahir tien jaar geleden schreef over hetzelfde thema, gelezen. Haar verhaal is rustiger van toon en sloeg daardoor en mogelijk door de andere tijdgeest minder aan. Tahirs stijl wint het van die van Gül.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

06 50 29 50 47