Anne Mieke Backer is 75 jaar als ze beluit een roman te schrijven als reactie op het boek ‘Spel en tijdverdrijf’ van de auteur James Salter. In haar ogen heeft Salter de jonge vrouw, zijn muze in zijn boek te karakterloos, te plat weergegeven en heeft hij het perspectief veel te vaak bij de man gelegd. Backer wil dit rechtzetten en schrijft een verhaal over een jonge vrouw die in haar ogen veel meer is dan alleen de verleidelijke schoonheid van Salter.
‘Ik was dat meisje’ is een roman, haar debuut, over de ongelijke liefde tussen het zeventien jarige Franse meisje, nieuwsgierig van aard, niet bang aangelegd en klaar voor het grote avontuur en de oudere de Amerikaan in zijn extravagante auto.

Dit is een roman voor haar, niet tegen hem. Al was zijn verhaal er nu eenmaal eerst en is ‘Ik was dat meisje’ daarop nu eenmaal een antwoord. De twee brengen samen een heerlijke tijd door, de seks speelt daarbij een belangrijke rol, in mijn ogen soms een te grote rol.
Uiteindelijk keert de Amerikaan terug naar huis waar hij zijn boek schrijft over dat 17 jarige plattelandsmeisje uit Frankrijk. En ja, ze heeft echt bestaan.
Anne Mieke Backer zet met haar hoofdpersoon een sterke vrouw neer die uiteindelijk haar weg vindt, een alleenstaande moeder die weet wat ze waard is. Ze schreef hiermee een bijzonder verhaal en een indrukwekkend debuut. Chapeau, Anne Mieke.