Ik hou van de boeken van Thomas Verbogt. Hij schrijft altijd ingetogen, intiem en met melancholie. Hij spoort de lezer aan om over het geschrevene na te denken.

Zo gaat hij ook te werk in zijn onlangs verschenen ’Foto’s van zonnige dagen’, een titel die al deze kwaliteiten in zich heeft.

 Zijn personages zijn mensen die vooral in hun hoofd leven en zich minder bezighouden met de dagelijkse poespas. De hoofdpersoon uit zijn nieuwste boek,  de zestiger Rogier is zo iemand. Hij woont al jaren alleen, hij ziet zijn dochter uit het huwelijk met Anna zelden en hij trekt het liefste op met zijn trouwe vriend Clemens.

Verbogt vervlecht op een boeiende wijze en in mooie zinnen de levens van deze vier mensen. Wat betekenen zij voor elkaar en wat weten ze eigenlijk van elkaar. Hij beschrijft de onderliggende spanningen en het onbegrip aangrijpend en toont als geen ander hoe kwetsbaar wij mensen zijn.