Het sfeervolle omslag trof me meteen: zee, zon, luieren, lezen, met de titel en de naam van de auteur aan de randen. Het boek begint met de temperamentvolle acties van de peuter Linn, dochtertje van Annett en Johan. Linn is dan drie jaar.
Met een sprong in de tijd gaat het verhaal over in het drukke leven van de dan 25jarige Linn als ze tijdens een presentatie op een milieucongres flauwvalt.
Linn besluit om aan te sterken bij haar moeder op het platteland in het noorden van Duitsland. Haar moeder, die sinds de dood van man en vader Johan alleen is gebleven en alles in het werk heeft gesteld om de opvoeding van haar dochter te laten slagen. Als Linn vervolgens besluit in het dorp te blijven wonen valt het ideaal beeld van Annett in duigen. Was dit waarvoor zij na Linns eindexamen haar hypotheek had verhoogd en vijf jaar lang Linns studie had betaald? 

Aanvankelijk was ik huiverig voor het wat uitgekauwde begrip moeder-dochter geschiedenis. Maar al gauw bleek er meer aan de hand, boorde Bilkau ook andere verhaallagen aan waardoor ‘Schiereiland’ uitgroeide tot een intelligent en boeiend verhaal. Eigentijds ook met op de achtergrond de complexiteit van klimaat- en  milieuwetgeving. De hier geldende hypocrisie brengt Bilkau overtuigend in beeld. Het wad, de natuur en de mythes rond het schiereiland fungeren als mooi contrast tegen de harde (zaken)wereld.