Na de plotselinge dood van haar man Louis en haar verhuizing naar een verzorgingstehuis moet Frieda steeds meer en steeds vaker denken aan haar eenzame puberteit en aanhaar onstuimige relatie met de getrouwde man Otto. De verboden liefde met hem eindigt als Frieda ongewenst zwanger raakt. Het is 1963, een schrijnende tijd voor meisjes en vrouwen zoals zij voor wie een abortus illegaal is en er geen ruimte is voor hun wensen en gevoelens. Frieda wil het kindje graag houden maar dat gebeurt niet. Zij raakt uiteindelijk alles kwijt, haar kind, haar relatie, haar ouderlijk huis, haar baan en ze kan niets anders doen dan zwijgen en proberen te vergeten. Dat lukt, tot ze op 81 jarige leeftijd weduwe wordt.

‘Schemerleven’ van Jaap Robben is een beklemmend boek, de heimelijke relatie van Frieda met Otto en de dramatische afloop roepen herinneringen op aan mijn eigen strenge jeugd, die ongeveer in dezelfde tijd speelde. Een bekrompen tijd waarin men gewend was de ‘vuile was’ binnenkamers te houden.

Jaap Robben beschrijft het verdriet  en het schemerleven van Frieda fijnzinnig en krachtig. In zijn handen is het een waardevol verhaal geworden over verlies en verdriet in een tijd die weliswaar achter ons ligt maar die ook nu op veel plekken nog springlevend is.