'Autobiografie van mijn lichaam’ is een bloedeerlijk onderzoek van een dochter naar de moeizame relatie met haar moeder en naar de verstoorde relatie tot haar eigen lichaam. Want welke invloed hebben de frustraties op de gezondheid van Lize, de dochter, die aan het woord is?

Zij vertelt op een onderzoekende en haast verontschuldigende wijze over de omvang van dit onheil: ouders die beide alcoholist zijn en die een ongelukkig huwelijk hebben, een moeder, die haar kleineert en dodelijk ziek wordt als het boek begint naast het feit dat zij een buitenechtelijk kind is. Het is sterk dat de auteur dat onvermogen van zichzelf en haar familie zonder inhouden durft te beschrijven.

Consequent beschrijft Spit vanuit het perspectief van de dochter de strijd met haar ouders en de doodsstrijd van haar moeder. De balans tussen haar eigen dappere strijd met een lichaam dat beschadigd is en een zieke en veeleisende moeder slaat soms door naar de doodsstrijd van haar moeder en dat vind ik jammer.

De omslag maakt het weer goed, huidkleurig met gaatjes in de titelletters om wat lucht te krijgen, om te herinneren aan het prikwerk van Lize op de kleuterschool en passend bij het gaatje in de slokdarm van het haar moeder.

Een dapper boek.